O czym pamiętać, ocieplając dach płaski – praktyczne wskazówki dla wykonawców

Zanim w ogóle pojawi się pierwsza warstwa ocieplenia, trzeba zadbać o odpowiednie przygotowanie podłoża – to absolutna podstawa skutecznej izolacji dachu płaskiego. W przypadku ocieplania dachu betonowego, wykonanego z płyt kanałowych lub pełnych płyt żelbetowych, powierzchnia musi być czysta, sucha i równa. Gładkość betonu powinna odpowiadać tej po zdjęciu deskowania. Nierówności między strukturami należy zredukować do spadku maksymalnie 1:15, a wszelkie szczeliny szersze, niż 12 mm – wypełnić zaprawą cementową. Zlekceważenie tych czynności może przyczynić się do powstawania nieszczelności, zawilgoceń i szybkiego pogorszenia się ogólnych parametrów termoizolacyjnych. Solidne przygotowanie to pierwszy krok w stronę prawidłowo funkcjonującego dachu.

Prawidłowo wykonany dach płaski zawsze ma nachylenie – minimum 2-3°, a w praktyce z reguły więcej. To ważny aspekt, który zapobiega gromadzeniu się wody opadowej i przeciążeniom konstrukcji. Brak odpowiednich spadków może prowadzić do zastoin wodnych, uszkodzeń warstwy hydroizolacyjnej i wnikania wilgoci w głąb przegrody. Spadki należy uwzględnić na etapie projektowania warstwy nośnej lub ukształtować przy użyciu odpowiednio dociętych płyt izolacyjnych. Jeśli wykonanie odpowiednich spadków jest niemożliwe, konieczne okaże się zastosowanie wzmocnionej hydroizolacji, np. dwóch lub trzech powłok zbrojonej papy termozgrzewalnej. W takim układzie wełna kamienna PAROC bezproblemowo współpracuje z warstwą wierzchnią.

Kolejnym kluczowym elementem ocieplenia dachu płaskiego jest paroizolacja. Jej zadaniem jest zablokowanie migracji wilgoci z wnętrza budynku do warstwy termoizolacyjnej, gdzie mogłoby dojść do skraplania się pary wodnej. W tym celu wykorzystuje się folię paroizolacyjną o grubości minimum 0,2 mm lub membranę bitumiczną. W przypadku modernizacji istniejącego budynku, jej funkcję może przejąć stare pokrycie dachowe. Najważniejsze jest jednak jej prawidłowe ułożenie: jak najbliżej ciepłej strony przegrody i z zakładkami o szerokości co najmniej 200 mm.

Skuteczna izolacja dachu płaskiego to coś więcej, niż tylko niski współczynnik przewodzenia ciepła. Oprócz optymalnej lambdy, materiał powinien cechować się wysoką wytrzymałością mechaniczną, a także zapewniać odpowiednią odporność ogniową. Tu szczególnie dobrze sprawdza się wełna kamienna – trwała i sprawdzona w różnych typach obiektów, od przemysłowych po mieszkalne. Dzięki zoptymalizowanej gęstości, płyty dachowe PAROC wykazują wysoką odporność zarówno na ściskanie, jak i obciążenia punktowe, zaś klasa reakcji na ogień A1 potwierdza, że jest to materiał niepalny i nieprzyczyniający się do rozwoju pożaru.

Co do zasady, rekomenduje się montaż dwóch warstw izolacji termicznej: spodniej – o lepszych parametrach termicznych oraz wierzchniej – sztywniejszej i twardszej, która stworzy solidne podłoże dla pokrycia dachowego. W pierwszym przypadku sprawdzonym rozwiązaniem będą płyty PAROC ROS 40 lub PAROC ROS 30. Warstwę wierzchnią możemy z kolei stworzyć w oparciu o płyty PAROC Premo 90, PAROC ROS 70 bądź PAROC ROS 60, w zależności od przewidywanych obciążeń mechanicznych. Taki układ pomoże nie tylko poprawić ogólną efektywność energetyczną budynku, ale też zwiększyć długowieczność konstrukcji, nawet w najbardziej wymagających warunkach eksploatacyjnych. 

Nawet najlepiej zaplanowane rozwiązanie izolacyjne nie spełni należycie swojej funkcji, jeśli poszczególne jego warstwy zostaną źle ułożone. Montaż wełny kamiennej na dachu płaskim nie należy może do bardzo skomplikowanych prac, choć nie oznacza to że nie wymaga precyzji i zachowania pewnych zasad.

Po pierwsze, płyty należy układać w systemie mijankowym – unikając sytuacji, w której narożniki czterech płyt stykają się w jednym punkcie. Taki układ minimalizuje ryzyko powstawania mostków termicznych i zwiększa stabilność warstw. W przypadku podłoży betonowych istotne jest pełne podparcie płyt izolacyjnych i równomierne rozłożenie obciążeń. Szczeliny między płytami należy minimalizować, a każdą warstwę dokładnie dopasować do kolejnej. Dwuwarstwowa izolacja dachu płaskiego wymaga, aby powłoki ściśle do siebie przylegały, tworząc jednolitą całość, bez przerw.