Izolacje fasad wentylowanych z metalowymi podkonstrukcjami

Produkty termoizolacyjne dla fasad z metalowymi podkonstrukcjami:

• paroc Solid: elastyczna płyta nadająca się do wszystkich typów konstrukcji ścian zewnętrznych.
• paroc Ultra: podobnie jak paroc Solid, ale sprawdzi się również w przypadku konstrukcji, w których wymagana jest większa izolacyjność termiczna i gęstość wełny skalnej ≥ 30 kg/m3.
• paroc WAS 50 (tb): efektywna i ekonomiczna izolacja fasad o niskiej przepuszczalności powietrza.
• paroc Tento (t, tb): bardziej efektywna izolacja termiczna i niższa przepuszczalność powietrza dla systemów dwuwarstwowych. 

Produkty wiatroizolacyjne:

• paroc Cortex b: płyta izolacyjna o grubości 30 i 50 mm ze szczelną powłoką wiatroizolacyjną (litera b oznacza pokrycie w kolorze czarnym), λ = 0,033 W/mK.
• paroc Tento (t, tb): płyta izolacyjna o grubości 30 i 50 mm chroniąca przed silnym wiatrem, λ = 0,033 W/mK.

System podkonstrukcji z profili metalowych może być stosowany z różnymi rodzajami ścian nośnych, co otwiera przed inwestorami i wykonawcami szerokie możliwości wyboru materiałów elewacyjnych.

Izolacja fasad wentylowanych o metalowej ramie – krok po kroku:

System fasadowy:

Podkonstrukcję nośną fasady wentylowanej w systemach o metalowej ramie wykonuje się zwykle z aluminium lub stali nierdzewnej, a rodzaj zastosowanego materiału ma decydujący wpływ na dobór grubości izolacji. Wynika to zarówno z wysokiej przewodności cieplnej metalu, jak i konieczności zastosowania dużej liczby wsporników ściennych, które przenikając warstwę izolacji, mogą prowadzić do powstawiana niepożądanych mostków termicznych. 

Najniższą przewodność cieplną wykazują wsporniki ze stali nierdzewnej, jednak na rynku dostępne są również systemy, w których wartość λ została zredukowana poprzez zastosowanie przekładek z tworzyw komórkowych lub dzięki optymalizacji rozmiaru wspornika. W tych systemach izolacja fasady wentylowanej może być cieńsza, niż w przypadku użycia zwykłych wsporników.

Producent systemu wskazuje liczbę i rozmiar łączników przypadającą na metr kwadratowy ściany. Przyjmuje się, że liczba tych elementów konstrukcyjnych może się wahać między 2-4 szt./m2. Grubsza izolacja fasad wymaga mocniejszego podparcia, co zwiększa wysokość wspornika, prowadząc tym samym do ryzyka powstania mostków termicznych. Jeśli decyzją projektanta wspornik ścienny zostanie zmieniony, należy zweryfikować wpływ mostków termicznych tak, aby wartość współczynnika przenikania ciepła U dla całej przegrody pozostała na wymaganym poziomie.

Termiczna izolacja fasady:

Warstwa izolacyjna instalowana jest zwykle między wspornikami ściennymi lub montowana przez wycięcia dla wsporników w płycie izolacyjnej. Może być wykonana za pomocą dwuwarstwowego lub jednowarstwowego rozwiązania izolacyjnego.

W rozwiązaniu dwuwarstwowym grubsza, miękka i elastyczna płyta izolacyjna (np. paroc Solid) jest najpierw szczelnie dopasowywana i montowana w podkonstrukcji ściany nośnej, a następnie, na jej wierzchniej warstwie, instaluje się cieńszą, izolacyjną płytę przeciwwiatrową (np. paroc Cortex). Płyty drugiej warstwy układa się metodą mijankową, a więc z odpowiednim przesunięciem pomiędzy połączeniami płyt w obu warstwach. W rozwiązaniu jednowarstwowym warstwę termoizolacyjną i jednocześnie przeciwwiatrową stanowi jedna gruba warstwa płyt o większej grubości (np. paroc Tento / paroc WAS 50tb). Połączenia między wiatrochronnymi płytami izolacyjnymi, newralgiczne narożniki, a także miejsca styku z innymi strukturami należy dodatkowo uszczelnić dedykowanymi taśmami paroc.

Okładzina elewacyjna:

Elastyczność w doborze systemów podkonstrukcji metalowych pozwala na niemal nieograniczone możliwości wykończenia fasady. Najpopularniejsze z nich to panele budowlane (kamienne, szklane, plastikowe) i ich modne kombinacje.

Profile metalowe i okładziny elewacyjne należy zainstalować od razu po zamontowaniu płyt izolacyjnych. Płynność prac wykonawczych zapewni niezbędną ochronę wewnętrznych warstw konstrukcyjnych przed zmiennymi warunkami atmosferycznymi. 

Obliczenia współczynnika przenikania ciepła U są wykonywane przez projektantów systemów fasadowych ze szczególnym uwzględnieniem wpływu ewentualnych mostków termicznych. Przewodność cieplna wsporników zależy przede wszystkim od rodzaju materiału, z którego są wykonane. Poniższa tabela przedstawia współczynniki przewodzenia ciepłą (λ) najbardziej typowych metali stosowanych w elementach złącznych. Im wyższa ich wartość, tym większy efekt zimnego mostka termicznego.