This is a cache of https://www.paroc.com/pl-pl/article/facade-ventilation-under-full-control. It is a snapshot of the page as it appeared on 2026-02-19T19:54:31.991+0000.
Wentylacja fasady pod pełną kontrolą | Paroc Artykuł
Skip to main content
Fasady wentylowane

Poradnik projektanta: izolacja fasady wentylowanej na lekkiej konstrukcji drewnianej lub metalowej

Data publikacji 2025-05-07

Elewacja wentylowana to rodzaj konstrukcji ściany zewnętrznej, który cieszy się niezmiennie ogromną popularnością, czy to w budownictwie magazynowym, czy mieszkaniowym. Zarówno w nowoczesnych obiektach, jak i modernizowanych budynkach stanowi skuteczną odpowiedź na rosnące wymagania energetyczne, ogniowe oraz te dotyczące wilgoci. W pierwszej części naszego poradnika przyjrzymy się bliżej, jak zaprojektować optymalne rozwiązanie izolacyjne w oparciu o lekkie konstrukcje z drewna lub metalu.

Zasadniczy schemat fasady wentylowanej jest dość prosty – składają się na nią: konstrukcja nośna, podkonstrukcja z profili (najczęściej metalowych), warstwa ocieplenia, szczelina wentylacyjna oraz okładzina. Nieco bardziej złożoną kwestią jest dobór odpowiedniego systemu izolacyjnego. W zależności od wymagań i specyfiki obiektu, z reguły wykorzystuje się do tego celu wełnę kamienną w układzie jedno- lub dwuwarstwowym. Pierwsza opcja zapewnia szybszy i łatwiejszy montaż oraz wykorzystanie mniejszej ilości materiałów, druga – większą wydajność termiczną, odporność na wiatr i elastyczność przy doborze warstw. W niniejszym poradniku skupimy się wyłącznie na systemach dwuwarstwowych wykorzystujących płyty izolacyjne PAROC Ultra oraz PAROC Cortex b, jako przykładzie rozwiązania zapewniającego wysokie walory termoizolacyjne przy zachowaniu stabilności przegrody oraz precyzyjnego przepływu powietrza.


Jakie czynniki wpływają na dobór izolacji dla fasad wentylowanych?

Parametry elewacji wentylowanej nie są uniwersalne – zależą od kilku istotnych czynników. Pierwszy z nich to wysokość budynku, która bezpośrednio wpływa na wymagania dotyczące szerokości szczeliny wentylacyjnej oraz powierzchni otworów wlotowych i wylotowych. Im wyższy obiekt, tym większy napór wiatru na elewację i dłuższa droga przepływu powietrza, co należy uwzględnić w projekcie. Kolejny czynnik to rodzaj okładziny – należy mieć na uwadze, że ciężkie płyty betonowe wymagają innego rozstawu wsporników, niż np. lekkie panele kompozytowe. Trzeci czynnik zaś to warunki środowiskowe – ekspozycja na wiatr, nasłonecznienie czy średnia wilgotność powietrza mogą istotnie wpływać na funkcjonowanie całej przegrody. Analizując potencjalne ryzyka i zagrożenia, projektant musi dopasować odpowiedni system izolacyjny, zapewniający wydajność, trwałość i bezpieczeństwo fasady wentylowanej.

Układ (dwuwarstwowy), który pracuje jak należy

System dwuwarstwowy złożony z płyt izolacyjnych PAROC Ultra i PAROC Cortex b to sprawdzona konfiguracja dla lekkiej elewacji wentylowanej opartej na szkielecie drewnianym lub metalowym. Główna warstwa izolacyjna w postaci sprężystej wełny kamiennej PAROC Ultra zapewnia skuteczne wypełnienie przestrzeni między żebrami. Montuje się ją między wspornikami lub z precyzyjnym wycięciem otworów, minimalizując w ten sposób ryzyko wystąpienia mostków termicznych.

Zewnętrzną warstwę tworzą płyty PAROC Cortex b, dostępne w grubościach 30 lub 50 mm. Układane mijankowo względem warstwy zasadniczej, pełnią jednocześnie funkcję drugiej warstwy termoizolacyjnej oraz osłony przeciwwiatrowej – dba o to otwarta dyfuzyjnie powłoka, która chroni konstrukcję przed deszczem i wiatrem, jednocześnie umożliwiając odprowadzenie wilgoci z konstrukcji. System ten pozwala podnieść efektywność energetyczną budynku oraz spełnić wymagania dla obiektów wielokondygnacyjnych.

Izolacja fasady

Elewacja wentylowana – jak nie popełnić błędu, który będzie rzutował na przyszłość

Szczelina wentylacyjna to przestrzeń robocza całej fasady – źle zaprojektowana, może wpłynąć negatywnie na funkcjonalność całego systemu. Jej zadaniem jest zapewnienie odpowiedniego przepływu powietrza pomiędzy izolacją, a okładziną, umożliwiając tym samym sprawne odprowadzanie wilgoci z wnętrza konstrukcji. Minimalna szerokość szczeliny zależy od wysokości budynku i wynosi:

  • dla obiektów o wysokości do 12 m: co najmniej 20 mm
  • dla obiektów o wysokości od 12 do 25 m: co najmniej 30-40 mm
  • dla obiektów o wysokości powyżej 25 m: co najmniej 50 mm

W praktyce należy unikać zwężeń spowodowanych np. profilem okładziny lub błędnym poprowadzeniem podkonstrukcji. Szczelina musi być ciągła, bez blokad przepływu. Im wyższy obiekt i cięższy materiał pokrycia, tym większe znaczenie ma precyzyjne wyliczenie wymaganego przekroju wentylacyjnego – zwłaszcza przy dużych różnicach temperatur oraz ekspozycji na wiatr.

Aby wentylacja w szczelinie przebiegała skutecznie, musi mieć początek i koniec – czyli otwory wlotowe i wylotowe. Te elementy często są niedoszacowane, mimo że mają bardzo duże znaczenie w kontekście przepływu powietrza. Dolny otwór wlotowy, zlokalizowany najczęściej przy cokole, powinien mieć powierzchnię minimum 50 cm² na każdy 1 m2 fasady. Taka sama wartość dotyczy otworu wylotowego – przy gzymsie, pod attyką lub pod okapem. W projektach z podziałami pionowymi lub strefami zamkniętymi należy też uwzględnić otwory pośrednie, które zbilansują cyrkulację powietrza. Otwory powinny być zabezpieczone siatką lub profilem wentylacyjnym – tak, by nie zakłócać przepływu i chronić przed działalnością insektów oraz zabrudzeniem. W poniższej tabeli prezentujemy szczegółowe parametry obliczeniowe dla fasad wentylowanych na szkieletowych konstrukcjach drewnianych lub metalowych, wykańczanych różnego rodzaju płytami elewacyjnymi lub murem ceglanym.

Tabela: Dane wykorzystane w tabeli pochodzą ze strony.

Wysokość budynku i materiał elewacji

2 piętra ≤ 7 m

4-5 pięter ≤ 14-18 m

8-9 pięter ≤ 28-32 m

16 pięter ≤ 56 m

Płyta drewniana lub cementowa

Cegła

Płyta drewniana lub cementowa

Cegła

Płyta drewniana lub cementowa

Cegła

Płyta drewniana lub cementowa

Cegła

Wymagany przepływ powietrza w szczelinie wentylacyjnej, średnia roczna, dm³/s m²

0,025

0,34

0,025

0,34

0,025

0,34

0,025

0,34

Wymagany przepływ powietrza w szczelinie wentylacyjnej, przy różnych wysokościach budynku (dm³/s m²) na szerokość ściany (np. 7 x 0,025 = 0,175 dm³/s m)

0,175

2,38

0,450

6,12

0,800

10,88

1,400

19,04

Wymiarowanie otworów wentylacyjnych (mm²/m) doprowadzających powietrze do szczeliny wentylacyjnej w celu osiągnięcia wymaganej szybkości wentylacji

Szerokość szczeliny wentylacyjnej

45 mm

170

2500

380

5500

600

9600

890

-

25 mm

190

2650

390

7400

620

-

940

-

45 mm + bariera przeciwpożarowa

280

-

680

-

-

-

-

-

25 mm + bariera przeciwpożarowa

280

-

10000

-

-

-

-

-

Wymagana przepuszczalność powietrza/oporność przepływu powietrza dla warstwy izolacyjnej w celu uniknięcia konwekcji

≤ 30 x 10⁻⁶ m³/m s Pa

≤ 40 x 10⁻⁶ m³/m s Pa

≤ 40 x 10-⁶ m³/m s Pa

≤ 30 x 10-⁶ m³/m s Pa w przypadku dodatkowych otworów (np. otworów okiennych)


Zawsze dobrze jest stosować niższą przepuszczalność powietrza niż wymagana. W przypadku barier przeciwpożarowych zaleca się stosowanie bardziej szczelnej izolacji wiatroizolacyjnej z membraną ≤ 10 x 10-⁶ m³/m² s Pa

Szczelny system to podstawa

Drewniana lub metalowa podkonstrukcja to droga do tworzenia się mostków cieplnych – w takiej sytuacji kluczowe znaczenie ma ich kontrola. Każdy wspornik ścienny przenikający warstwę izolacji powoduje punktowy ubytek termiczny. Im grubsza izolacja, tym dłuższy wspornik – a tym samym większe ryzyko strat. W praktyce stosuje się od 2 do 4 wsporników na 1 m², co należy uwzględnić w obliczeniach współczynnika przenikania ciepła U. W przypadku dokładnego wykonania i zastosowania płyt PAROC Ultra o grubości 150 mm oraz PAROC Cortex b o grubości 50 mm, można uzyskać niski wskaźnik U na poziome 0,16 W/(m²·K).

Skuteczność systemu dwuwarstwowego zależy nie tylko od projektu, ale i od sposobu montażu. Płyty z wełny kamiennej PAROC Ultra układa się na styk, bez szczelin i bez konieczności klejenia. Kolejna warstwa, złożona z izolacji PAROC Cortex b, powinna być montowana z przesunięciem względem spoin warstwy spodniej, co ograniczy liniowe mostki powietrzne i zwiększy szczelność całej przegrody. Łączenia płyt należy uszczelnić taśmą PAROC XST 042, a naroża – taśmą PAROC XST 041. Po zakończeniu prac ociepleniowych nie należy opóźniać montażu okładziny – szybkie zamknięcie układu ochroni przed zawilgoceniem i zapewni trwałość działania systemu.

Paroc Cortex B

Skuteczna fasada zaczyna się od dobrego projektu

Projektując elewację wentylowaną na lekkiej konstrukcji drewnianej lub metalowej, nie można ograniczać się do doboru materiałów o deklarowanej izolacyjności – ważne jest ich rzeczywiste zachowanie w układzie przegrody. System dwuwarstwowy z płyt PAROC Ultra i PAROC Cortex b daje projektantowi narzędzie do precyzyjnego kształtowania parametrów cieplnych oraz wentylacyjnych – pod warunkiem, że zostaną uwzględnione wszystkie czynniki: wysokość budynku, geometria szczeliny, wielkość i ulokowanie otworów wentylacyjnych, rodzaj wsporników i sposób montażu. Tylko wtedy cała fasada działa jako spójny, zoptymalizowany układ – spełniający wymagania techniczne, ale też realnie ograniczający straty energii i ryzyko wystąpienia zawilgoceń ścian.

Interesujące? Podziel się z innymi!: